Strategiczna Mapa Drogowa rozwoju sektora obywatelskiego w Polsce, kierunek 1: „Działania na rzecz pozytywnego nastawienia społecznego do działalności obywatelskiej, promowania i doceniania społeczników oraz odbudowania tradycji społecznikowskich”.
Jednym z podstawowych bolączek polskiego sektora obywatelskiego jest brak samoświadomości. Działacze lepiej znają się na nowoczesnych trendach zarządzania w biznesie niż na istocie działań społecznych. Pracownicy często traktują organizacje jako zwykłe miejsca pracy, a wolontariusze jako stopień w karierze zawodowej. Opinia publiczna w dużej części nie rozumie potrzeby działania niezależnych instytucji, licząc, że biznes i państwo zrobią wszystko za obywateli. Zmiana tej sytuacji możliwa jest tylko poprzez zrozumienie tego:
* jak ważną rolę pełnią w życiu społecznym działania, które nie wynikają z chęci zarobku i nakazów zewnętrznych,
* jak wiele można zrobić, opierając się na społecznym zaangażowaniu oraz wsparciu tych, którzy popierają nasze idee.
Muszą to przede wszystkim zrozumieć sami społecznicy, bo tylko oni, swoim przykładem, swoim świadectwem będą mogli przekonać innych. Jednak jak tego można dokonać? Nawet jeśli wielu z nas uważa podobnie, to dopóki nie porozumiemy sie między sobą, pozostaniemy osamotnieni. Musimy wykonać wysiłek, by zrozumieć, dlaczego jest tak jak jest, i spróbować przynajmniej uwspólnić nasze wizje.
Propozycją takiej dodatkowej pracy na rzecz zmiany w sektorze jest idea Wirtualno-Latającego Uniwersytetu Pozarządowego, zwanego w skrócie antyUniwersytetem. Jego celem jest – na zasadzie samokształcenia – rozpowszechnienie wśród społeczników podstawowych lektur (krótkie teksty do przeczytania w czasie przerwy w pracy) i, w oparciu o nie, podjecie dyskusji nad kwestiami najważniejszymi dla każdego z nas indywidualnie.
Czy można być dobrym społecznikiem, nie czytając nigdy de Toquevilla, Abramowskiego, Kuronia, Bratkowskiego, nie wiedząc nic o „rodowodach niepokornych”, uniwersytetach ludowych, komitetach obywatelskich? Na pewno można, tu serce i umiejętność współdziałania z ludźmi jest kwestią kluczową. Jednak nie można i nie powinno sie wypowiadać o zarządzaniu organizacją, o przyszłości sektora, nie posiadając tej, podstawowej, wiedzy.
Zobacz: Kontrregulamin AU
