O konieczności napisania tego tekstu przekonał mnie wpis pod tekstem Propozycje zmian w regulaminie RDPP, w którym Piotr Choroś (sam członek RDPP ze strony samorządowej) pisze, że nie widzi „większego problemu z prowadzeniem konsultacji społecznych w tym samym czasie, co czekanie na opinię Rady”. Utwierdza mnie to w przekonaniu, że nie mamy odrobionej lekcji z tego, po co jest dialog obywatelski, po co są konsultacje, a po co ciała konsultacyjno-doradcze. Przy okazji prac nad pomysłami dotyczącymi Rady Dialogu Obywatelskiego pojawiły się na asocjacje.org m.in. teksty Rada Dialogu – tworzymy bazę wiedzy (1), Rada Dialogu – tworzymy bazę wiedzy (2), Jak wybierać do Rady Dialogu Obywatelskiego? Jednak trzeba w końcu jasno postawić sprawę, bo inaczej sami wpadniemy we własne sidła. Będziemy konsultować, brać udział w tysiącach spotkań, głosowaniach itp. I nic z tego nie będzie wynikało.
Monitoring dialogu ustrukturalizowanego
Paktowanie po polsku – nowa jakość
Wczoraj, we wtorek 21 czerwca 2016 roku na Skwerze Wolnego Słowa przy ulicy Mysiej w Warszawie odbyło się podpisanie przez ugrupowania polityczne zobowiązania do realizacji założeń zawartych w Pakcie na rzecz Mediów Publicznych. W imieniu strony społecznej – sygnatariuszy Obywatelskiego Paktu na rzecz Mediów Publicznych podpisały się pod zobowiązaniem Agnieszka Holland (Obywatele Kultury), Katarzyna Szafranowska (Obywatele Nauki) i Weronika Czyżewska-Waglowska (Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych). W imieniu ugrupowań politycznych: Barbara Nowacka (Inicjatywa Polska), Ryszard Petru (Nowoczesna), Marek Kossakowski (Partia Zieloni), Grzegorz Schetyna (Platforma Obywatelska), Władysław Kosiniak-Kamysz (Polskie Stronnictwo Ludowe).
Jak wybierać do Rady Dialogu Obywatelskiego?
„Działania na rzecz szerokiego uczestnictwa obywateli w stanowieniu prawa oraz tworzenia polityk publicznych, a także na rzecz wzmocnienia roli organizacji w dialogu społecznym i obywatelskim”.
Partnerstwo nr 13 w ramach Strategicznej Mapy Drogowej wypracowało – do dalszej dyskusji – podstawy funkcjonowania Rady Dialogu Obywatelskiego. Warto pamiętać, że jest to pomysł, który organizacje pozarządowe zgłosiły pod koniec poprzedniej kadencji Sejmu 21 października 2015 r. Miała to być z jednej strony odpowiedź na problemy z Radą Działalności Pożytku Publicznego, na którą od samego początku złożono zbyt wiele obowiązków przy niewielkich kompetencjach (por. np. Tezy do dyskusji z 2008 r), z drugiej zaś na potrzebę przenoszenia dialogu obywatelskiego (równolegle do dialogu społecznego) na wyższy poziom. Oficjalny dokument – do konsultacji środowiskowych – ukaże się lada dzień. Ja chciałbym przedstawić tylko główne ustalenia
Komitety Monitorujące a potencjał ekspercki
6-7 czerwca 2016 r. w Zegrzu odbyło się seminarium (już czwarte z kolei) poświęcone w znacznej części problemom związanym z realizacją zasady partnerstwa. Po prezentacji dobrych praktyk w funkcjonowaniu komitetów monitorujących (KM) – m.in. KM Programu Operacyjnego (PO) Inteligentny Rozwój i Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego – zaprezentowano postulaty i rekomendacje wynikające z Białej Księgi Zasady Partnerstwa. Przypomnijmy, że były to uwagi zgłoszone przez partnerów społecznych (związki zawodowe i pracodawców). Chociaż ze względów formalnych organizacje pozarządowe zgłaszały swoje postulaty oddzielnie (m.in. tzw. 12 postulatów), to jednak co do wielu zapisów – m.in. dzięki wieloletniej wspólnej pracy Grupy Roboczej ds. Społeczeństwa Obywatelskiego) – istnieje znaczna zgodność. Kontynuuj czytanie
Komitet Umowy Partnerstwa – II posiedzenie
Pierwsze spotkanie Komitetu (KUP) odbyło się ponad rok temu, 24 kwietnia 2015 roku. Warto więc może przypomnieć, że powstał on “w celu zapewnienia koordynacji i monitorowania realizacji umowy partnerstwa, w szczególności programów służących jej realizacji, w tym współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz z funduszy wspierających sektory morski lub rybacki“. Komitet zajmuje się wszystkimi funduszami (jeśli natkniecie się gdzieś na nazwę EFSI – to to właśnie oznacza), a przy tym zakłada względną równowagę partnerów – 1/3 administracja rządowa, 1/3 samorządy, 1/3 partnerzy spoza administracji. Tych ostatnich jest 39, w tym 9 przedstawicieli organizacji pracodawców i pracowników, 13 przedstawicieli organizacji pozarządowych, 9 przedstawicieli izb gospodarczych i 8 przedstawicieli środowisk akademicko-naukowych. Kontynuuj czytanie
Rada Dialogu – tworzymy bazę wiedzy (2)
W poprzednim odcinku, w ramach Partnerstwa nr 13 rozpoczęto pracę nad proponowanymi rozwiązaniami dla Rady Dialogu Obywatelskiego. próbowaliśmy sformułwać definicję “dialogu obywatelskiego”. Jednak dialog obywatelski bez partnerstwa to jakby służbowa rozmowa oficera z żołnierzem. Bo partnerstwo to taka forma dialogu, w której nie stosuje sie argumentów siły, ale uznaje się silę argumentów. Dlatego też przypominami fragmenty wykładu Piotra Frączaka przygotowanego w ramach Szkoły Dialogu OFOP-u “O istocie partnerstwa” (zamieszczonej w Federalistce nr 17/18, s.11). Bo w dialogu obywatelskim, jak to już stwierdziliśmy, biorą udział instytucje, a nie pojedyńczy ludzie. Kontynuuj czytanie
Rząd a organizacje pozarządowe
Czy można mówić już o konflikcie rząd – organizacje pozarządowe? Chyba jeszcze nie, ale coraz wyraźniej widać, że pomimo debaty u pełnomocnika rządu do spraw społeczeństwa obywatelskiego rzeczywiste napięcie pojawia się w poszczególnych resortach. Czy nowe podejście rządu doprowadzi do starcia? Kontynuuj czytanie
Rada Dialogu – tworzymy bazę wiedzy (1)
Na spotkaniu Partnerstwa nr 13 rozpoczęto pracę nad proponowanymi rozwiązaniami dla Rady Dialogu Obywatelskiego. Ogólne założenia tej pracy zostały wyłożone w liście do Pełnomocnika (por. Stanowisko). W analogii do Rady Dialogu Społecznego, Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu, Komisji Wspólnej Rządu i Episkopatu (a także innych kościołów) ma to być ciało dialogu, czyli miejsce uzgodnień pomiędzy rządem a reprezentantami “innych interesów”. Pojęcie “pozostałe środowiska gospodarcze i społeczne”, “inne interesy”, “interesy różne” to wywodzące się z Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego określenia tzw. trzeciej grupy, która działa obok grupy pracodawców i pracobiorców. Oczywiście “inne interesy” to bardzo ogólne sformułowanie, ale niewątpliwie mieszczą się tu interesy nieekonomiczne (np. prawa człowieka i obywatela) czy tzw. interes publiczny (działania na rzecz dobra wspólnego). Kontynuuj czytanie
Budowa instytucji dialogu obywatelskiego – spotkanie pierwsze
Przyjęłam zaproszenie od Pełnomocnika rządu ds. społeczeństwa obywatelskiego Wojciecha Kaczmarczyka do prac zespołu tematycznego „Budowa instytucji dialogu obywatelskiego”. Jesienią 2016 roku Pełnomocnik planuje przedstawić spójną koncepcję Narodowego Programu Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego, którego założenia zaprezentowano na konferencji 23 marca w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Jak napisano w zaproszeniu „zespoły tematyczne są w założeniu przestrzenią krytycznej analizy i dyskusji nad szczegółowymi rozwiązaniami w ramach przygotowywanego przez Pełnomocnika Programu. (…) Przygotowana przy współpracy zespołów koncepcja stanie się jesienią 2016 roku przedmiotem szerokich konsultacji w ramach sektora, a gotowy projekt Programu, wypracowany w kolejnej rundzie współpracy w grupach eksperckich powinien zostać przedstawiony Rządowi wiosną 2017 roku”. Kontynuuj czytanie
Propozycje zmian w regulaminie RDPP
Jak informowaliśmy w Cotygodniku nr 16, trwają prace nad poprawkami do Regulaminu Rady Działalności Pożytku Publicznego. Właśnie w tej chwili przygotowuję jakieś wstępne zapisy, ale przecież formułowanie zapisów to kwestia druga, pierwsza – co chcemy uregulować. Spróbuję tu uzasadnić proponowane przeze mnie zmiany. Do kwestii składu nie będę się odnosił, choć moim zdaniem w regulaminie powinny się znaleźć zapisy o ostatecznym składzie RDPP.