Stowarzyszenie Dialog Społeczny

Główne cele

Naszym celem jest zjednoczenie we wspólnej organizacji, będącej gronem przyjaciół, tych, którzy widzą działalność społeczną jako sposób zmiany świata na lepszy. Chcemy wspierać się nawzajem w działaniu na rzecz tego, by organizacje społeczne stały się ważnym elementem współżycia społecznego, a nie tylko realizatorem usług publicznych. Aby takie organizacje były „proste w obsłudze” i przejrzyste w działaniu. Chcemy promować te idee zarówno własnym przykładem, jak i edukacją (w tym namawiać działaczy społecznych do samokształcenia w zakresie tradycji, teorii i praktyki działalności społecznej), a także – w miarę możliwości – wspierać organizacje prawdziwie społeczne.

Historia

Dialog Społeczny to powołane w 1999 r. stowarzyszenie, które miało być formą kontynuacji działającego w latach 1992-1998 Programu Phare Dialog Społeczny.

Po wielu latach prób i błędów okazało się, że działania Stowarzyszenia to głównie:

1. pobudzanie debaty wewnątrzsektorowej – w ramach społecznego zaangażowania i współpracy z różnymi organizacjami (OFOP, Fundacja Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego, Stowarzyszenie Liderów Lokalnych Grup Obywatelskich), prowadzenie w 2007 r. internetowego Pisma Krytycznie Myślących Obywateli i przygotowanie kilkunastu „Tez do dyskusji”, inicjowanie debat wokół ważnych dla organizacji pozarządowych problemów.

2. monitoring działań władzy – w latach 2002-2005 Stowarzyszenie monitorowało proces budowania struktury wdrażania Funduszy Europejskich (udział w działalności tzw. „łączników”, czyli Regionalnych Ekspertów ds. Funduszy Strukturalnych), monitorowało także, w 2003 r., system finansowania organizacji ze środków miasta st. Warszawy, a w roku 2008 – system udostępniania lokali po cenach preferencyjnych w Warszawie.

 

Wizja

Obecnie – od ponad roku – pracujemy nad doprecyzowaniem wizji Stowarzyszenia Dialog Społeczny, tak by było ono organizacją członkowską, prawdziwie demokratyczną. Organizacją tych, którzy uważają, że w trzecim sektorze potrzebne jest wzmocnienie nurtu organizacji opierających się głównie na:

• zaangażowaniu społecznym członków

• oraz działaniu finansowanym ze składek członkowskich i darowizn pieniężnych lub rzeczowych przekazywanych przede wszystkim przez samych społeczników. Dopiero w drugiej kolejności działania te powinny się odwoływać do:

• zaangażowania zaplecza społecznego (sympatyków, wolontariuszy),

• finansowania z darowizn i zbiórek publicznych.

Oznacza to, że w organizacjach społecznych praca najemna, a także środki pozyskiwane od podmiotów publicznych i gospodarczych (dotacje, granty) oraz wypracowywane dzięki działalności gospodarczej, powinny pełnić jedynie funkcje służebne – stanowić dodatek do opisanych wyżej poziomów zaangażowania.

Ostatnie stanowiska:

NIEZALEŻNE ORGANIZACJE OBYWATELSKIE KONIECZNYM WARUNKIEM PRAWDZIWEJ SAMORZĄDNOŚCI